La Carbonaia, 9 maart 2006 Het is weer tijd om een stukje te schrijven. Het is nu bewolkt, regenachtig ongeveer 12 graden. We hebben in de afgelopen maanden veel zon gehad, soms koud ‘s nachts maar overdag dan weer zo mooi dat we ook al een paar keer buiten hebben kunnen lunchen. Inmiddels zijn we weer wat verder met inburgeren. Sinds januari gaan Godard en ik 2 maal drie uur naar italiaanse les, speciaal voor emigranten. De lessen zijn erg leuk en we ontmoeten vele mensen met andere nationaliteiten: russisch, roemeens, braziliaans, indonesisch, duits, zwitsers, grieks, amerikaans, mexicaans en peruaans, marokaans. Gisteren zijn we een museum gaan bezoeken en hebben we ‘s avonds ergens gegeten. Over 2 weken gaan we met de klas naar Florence om de Uffizi te bezoeken. Hierop breiden we ons uitgebreid voor in de les. We lezen over kunst en iedereen zoekt dingen op die je in de klas presenteert. Erg leuk. We doen ook nog wel wat aan grammatica.
Sinds vorige week hebben we telefoon en dus ook internet. Het is nog niet zoals we gewend waren met ADSL maar dit is al een hele verbetering. Nu hebben we internet met een analoge lijn, dus als we aan het internetten zijn, zijn we telefonisch niet bereikbaar. ISDN is aangevraagd, dat verwachten we op korte termijn!!!!! ADSL is er voorlopig niet.
Door de komst van de telefoon werkt Godard weer zoals vanouds thuis achter de computer. Hij kan nu weer klusjes tussendoor doen, en ‘s avonds eventueel nog wat werken. Verder is Godard begonnen met een nieuwe baan. Hij is nu technisch directeur van een bedrijf dat databases ontwerpt en hij gaat onder andere een aantal programmeurs ( die in Amman werken, hier zal hij af en toe een weekje naar toe gaan) aansturen. De algemeen directeur woont tussen Florence en Arezzo, ongeveer de afstand Lochem- Den Haag. Godard gaat een maal per week daarheen en de rest gaat voorlopig via internet en telefoon. Verder heeft hij nog zijn Nederlandse klanten, dus druk genoeg.
Wat Jorgen betreft gaat het uitzonderlijk goed. Zijn eerste rapport, hier krijgen ze er twee, was heel goed. Hij maakt zich wel zorgen of hij dit kan volhouden. Zijn prive-Italiaanse lessen zijn van 3 naar 2 per week gegaan. Maar zijn Italiaans is nu aardig goed. Hij kan de lessen goed volgen en hoeft hierdoor thuis minder te doen. Ook met wiskunde waar hij eerst toch moeite mee had gaat het steeds beter. De sociale contacten beginnen nu ook wat leuker te worden. Ze zijn allemaal dol op hem.
Gisteren was het hier de dag van de vrouw. Er wordt hier veel aandacht aan besteed. Jorgen is met een groep van 13 bij iemand gaan eten. Er waren 5 jongens en 7 meisjes. De jongens hebben gekookt voor de meisjes. Ieder maakt een gerecht. Jorgen heeft toen hutspot met gehaktballetjes gemaakt. Hij vond het erg gezellig en de Italianen vonden de hutspot erg lekker, willen graag het recept.
Ook nieuw is dat Jorgen sinds een maand een motor heeft ( 125 cc). Hij heeft zijn theorieexamen al gehaald en gaat volgende week zijn praktijkexamen doen. Hier is het zo als je je theorie gehaald hebt, krijg je praktijklessen tot je examen mag doen, tot ze zeker weten dat je veilig kunt rijden in het verkeer. Ondertussen mag je wel al op je motor rijden op rustige weggetjes, dus niet op provinciale wegen en in de stad, om ervaring op te doen. Inmiddels gaat het aardig goed en zal hij zijn examen wel gaan halen. En dan natuurlijk zo veel mogelijk op de motor. Een beetje eng vind ik het wel! Ik mag ook niet te veel zeggen dat hij voorzichtig moet rijden, ik moet er van uit gaan dat hij voorzichtig is!!!! Hij kan dan wel zelf overal naar toe en wij hoeven wat minder vaak te rijden!
Zelf heb ik het aardig druk met naar italiaanse les gaan, huiswerk maken. Patienten behandelen. Huishouden draaiende houden en buiten werk. Zo heb ik net na uitvoerige bestudering van een aantal boeken, de olijfbomen gesnoeid. Dit is een hele klus. Per boom ben je ongeveer 3 uur bezig, dit zijn wel de 13 oude bomen die een aantal jaren niet gesnoeid zijn. Bemeste van oude en nieuwe bomen is ook belangrijk in deze tijd van het jaar. Het is nu klaar, maar ik moet het snoeiafval nog opruimen. Ook zijn we voorzichtig begonnen met de tuin. Hebben onder andere een mimosa geplant. Die staan nu overal in bloei.
We weten nog niet precies wat en hoe, en willen het ook nog wel een tuin in het bos laten zijn. Ook moet er binnen kort nog flink gegraven worden om een watertank van 5.000 liter uit te graven daar deze lekt en deze ligt natuurlijk in de tuin. Dus schuiven we ons tuin plan nog verder voor ons uit.
Met Sogno gaat het redelijk. Hij is er nog steeds, slaapt veel en gaat nog graag met ons wandelen. We moeten wel een keer ‘s nachts opstaan om hem uit te laten en kunnen niet meer een hele dag weg of we moeten Sogno meenemen. We hebben wel het idee dat sinds we Felix, de poes, hebben Sogno wat meer voor zichzelf op komt. Hij eet nu direct zijn eten op en gaat kijken of Felix nog wat overgelaten heeft en Felix doet precies andersom. Soms ben ik dan politieagent en houdt in de gaten dat ze ieder hun eigen eten opeten. Verder brengt Felix geregeld muizen en vogels binnen. Ik probeer hem te leren de muizen buiten op te eten en voor de vogels doe ik hem ‘s ochtends een belletje om, ik vind het vreselijk dat hij vogels vangt zeker nu in het voorjaar, er zijn nu weer vogels en ze gaan straks nestjes bouwen, dat wil ik graag zo laten. Maar muizen moet hij wel vangen, alhoewel ik dat soms ook zielig vind.
Ik denk dat ik jullie zo weer aardig op de hoogte heb gebracht en wil het dan ook hierbij laten , anders wordt het eindeloos en misschien vervelend om te lezen.
Nogmaals wil ik benadrukken dat we mail thuis hebben, dus kunnen we vaker mailen.
Voor iedereen veel groeten uit Toscane.